Asertywność

9 września 2016

„Asertywność jest niezbędnym elementem poczucia własnej wartości. Tylko przez asertywne zachowanie w sytuacjach konfliktowych możemy poczuć, że wyszliśmy z twarzą i bez niepotrzebnych emocji. W ciągu życia stykamy się z ludźmi mającymi rozmaite przekonania i poglądy, w tym całkowicie odmienne od naszych. Ze strachu przed brakiem akceptacji, odrzuceniem czy po prostu ze strachu przed wyrażeniem własnego zdania milczymy. W ten sposób przestajemy być sobą, odmawiamy sobie prawa do swobodnego wyrażania myśli. Godne i pełne życie wymaga byśmy nie tracili części swojego ja i umieli sobie radzić w sytuacjach konfliktowych, a także swobodnie wyrażać swoje myśli i opinie. Uległość i nieumiejętność asertywnego zaistnienia sprawia, że nie osiągamy naszych zamierzeń, czujemy się skrzywdzeni, a także zachęca innych do dominacji i wykorzystywania naszej osoby.”

– psycholog.msp.info.pl

Zachowywać się asertywnie to znaczy wyrażać się jasno i otwarcie. Zgodnie z naszymi przekonaniami i uczuciami, w sposób szczery, zgodny z prawdą należy mówić NIE lub TAK. Starajmy się nie kłamać, gdyż każdy człowiek ma prawo popełniać błędy, a tym bardziej być sobą. Gdy nas ktoś atakuje – brońmy się. Nie pozwólmy by ktoś naruszył naszą godność osobistą i na to, by potraktował nas w sposób raniący. Pomocne będą zdania m.in. typu: „Nie chcę żebyś się zwracał do mnie w ten sposób”. Gdy nie zawiniliśmy, to nie musimy przepraszać. Także nie powinniśmy się nadmiernie usprawiedliwiać i tłumaczyć. Gdy chcemy by inni nas dobrze zrozumieli to wtedy im dokładnie wyjaśnijmy. Gdy czegoś nie rozumiemy – pytajmy. Realizujmy swoje cele. Ale jednocześnie nie napadajmy na innych i przyznajmy im te same prawa.

„Oto niektóre, z podstawowych praw, jakie człowiek asertywny szanuje u siebie i innych (za L. Mahrus):

  1. Prawo domagania się tego, czego chcemy (wraz ze zrozumieniem, że partner/partnerka ma prawo powiedzieć nie).

  2. Prawo do własnego zdania, uczuć, emocji i do odpowiedniego ich wyrażania.

  3. Prawo wypowiadania opinii, które nie mają logicznej podstawy i których nie musimy uzasadniać (na przykład intuicyjne myśli i uwagi).

  4. Prawo do podejmowania własnych decyzji i radzenia sobie z ich skutkami.

  5. Prawo do dokonania wyboru, czy chcemy być zaangażowani w czyjeś problemy.

  6. Prawo nie wiedzieć i nie rozumieć czegokolwiek.

  7. Prawo do popełniania błędów i ponoszenia ich skutków.

  8. Prawo do odnoszenia sukcesów.

  9. Prawo do zmiany zdania.

  10. Prawo do prywatności.

  11. Prawo do bycia w samotności i niezależności.

  12. Prawo do zmieniania się i bycia asertywnym.

  13. Prawo do mówienia „nie” bez poczucia winy.”

– psycholog.msp.info.pl

Asertywność niestety nie jest cechą wrodzoną, ale możemy się jej nauczyć. Należy zacząć od sztuki przyjmowania komplementów. Gdy ktoś nas chwali, nie reagujmy przesadną skromnością. Przyjmijmy pochwały i pamiętajmy by powiedzieć dziękuję. Nauczmy się także sztuki odmawiania, w sposób bezpośredni, stanowczy, uczciwy i bez pretensji oraz usprawiedliwień.

Zachęcam siebie i Was do stosowania asertywnych zachowań w życiu, ponieważ ta technika pozwala nam cało i bez szwanku wychodzić z różnorakich trudnych sytuacji. Uczy nas również szanować prawa drugiego człowieka, które są takie same jak nasze. Asertywność jest doskonałym sposobem na to, by relacje z innymi ludźmi nie odbywały się naszym kosztem i były poprawne.